Donorkind vzw

Donoren

We verwelkomen ook graag donoren op onze website. Talloze hulpvaardige mannen hebben ooit zaadcellen afgestaan om anderen te helpen hun kinderwens te vervullen. Zij deden dit meestal anoniem, wat betekent dat zowel de wensouder(s), als de nakomelingen nooit te weten kunnen komen wie de donor is. Andersom zal de donor ook nooit vernemen of er effectief kinderen zijn voortgekomen uit zijn donaties, en wie die kinderen zijn. Vzw Donorkind wil in de eerste plaats donoren uitnodigen om stil te staan bij de mogelijke gevolgen van hun anonieme donatie, met name voor het kind dat hier uit voortgekomen is.

De eerste generaties donorkinderen zijn intussen opgegroeid tot jongvolwassenen. Wat men enkele decennia geleden misschien niet voorzien had, is dat deze volwassen geworden donorkinderen een sterke behoefte kunnen voelen om meer te weten over hun biologische vader. Deze behoefte wordt vaak pas voor het eerst ervaren tijdens de puberteit, wanneer jongeren volop bezig zijn hun identiteit te ontwikkelen. Ook als donorkinderen zelf aan kinderen willen beginnen, gaan ze zich vaak nadrukkelijker vragen stellen over hun eigen afstamming.

Uit onderzoek is al veelvuldig gebleken dat donorkinderen niet op zoek zijn naar een vaderfiguur (die hebben ze meestal al), en dat ze niet geïnteresseerd zijn in financiële of materiële voordelen. De meeste donorkinderen die meer willen weten over hun biologische vader, zijn vooral nieuwsgierig van wie ze bepaalde eigenschappen hebben geërfd. Ze willen gewoon de blinde vlekken in hun identiteit kunnen invullen. Het ‘niet weten’ – en ook het ‘niet mogen weten’ – zorgt bij veel donorkinderen voor onrust, verdriet of frustratie. Iets meer kennis over hun genetische achtergrond zou hen al veel gemoedsrust kunnen brengen.

Binnen het huidige wettelijke kader hebben Belgische donorkinderen geen mogelijkheid om te achterhalen wie hun donor is. Hier wil vzw Donorkind verandering in brengen, onder andere door te ijveren voor de oprichting van een DNA-databank, zoals deze al enige tijd in Nederland bestaat. Hierin kunnen donorkinderen en donoren zich laten registreren, en kunnen zij op basis van hun DNA gematched worden. Bij een geslaagde match, wordt een eventuele ontmoeting zorgvuldig en discreet begeleid door professionals. Geen enkel donorkind zal onaangekondigd op de stoep van zijn donor kunnen verschijnen. Voor meer informatie over de werking van de Nederlandse DNA-databank, kan je de website van de Fiom raadplegen.

Het succes van een DNA-databank hangt natuurlijk af van de bereidwilligheid van donoren om alsnog hun anonimiteit op te geven en zich effectief te laten registreren. Daarom zet vzw Donorkind zich actief in om voormalige en toekomstige donoren te overtuigen zich kenbaar te maken voor hun nakomelingen. Indien je als donor geen bezwaar hebt om op een discrete manier gevonden te kunnen worden door je donorkinderen, schrijf je dan zeker in op onze nieuwsbrief. Zo kunnen we je op de hoogte houden van verdere ontwikkelingen.

Als organisatie ijveren we niet alleen voor de oprichting van een DNA-databank. We proberen ook invloed uit te oefenen op de Belgische overheid om anonieme donatie in de toekomst te verbieden. Een van de redenen waarom men weigerachtig staat tegenover het afschaffen van de anonimiteit, is de vrees dat dit potentiële donoren zou afschrikken om te doneren. Omdat wij er van overtuigd zijn dat elk kind het recht heeft om zijn biologische achtergrond te kennen, zullen wij blijven pleiten voor een verbod op anonieme donatie. Wij willen ons echter evengoed inzetten om een daling van het aantal donoren te voorkomen. Volgens ons worden veel donoren afgeschrikt door allerlei vermeende risico’s die verbonden zouden zijn aan niet-anonieme donatie. Daarom is het belangrijk om hen correct te informeren. Ten eerste hebben niet alle donorkinderen de behoefte om hun biologische vader te kennen. Het is dus niet zo dat een donor later per definitie opgezocht zal worden door al zijn donorkinderen. Zoals we al aangaven, zijn donorkinderen ook niet op zoek naar een vaderfiguur, noch zijn ze uit op financiële of materiële voordelen. Om uitzonderlijk misbruik te voorkomen, is het toch belangrijk dat donoren juridisch voldoende beschermd zijn. Tot slot moeten zij erop kunnen vertrouwen dat een eventuele vrijgeving van hun persoonlijke gegevens gebeurt op een discrete manier, en onder professioneel toezicht.

We zijn ons ervan bewust dat niet-anonimiteit geen evidente keuze is voor donoren. Als je niet-anoniem doneert, kan het zijn dat je in je latere leven geconfronteerd wordt met nakomelingen die willen weten wie je bent. Het kan zijn dat je als donor niet goed weet hoe je best omgaat met deze bijzondere situatie, of dat je het moeilijk vindt om hier met je partner of je eigen kinderen over te praten. Daarom pleiten wij voor een systeem waarbij ook donoren op de nodige professionele ondersteuning kunnen rekenen, op het moment dat een van hun donorkinderen hun identiteit heeft opgevraagd.